Küçük bir köyde yaşayan Ali, sabah erkenden kalkıp bahçesindeki işleri yapmaya başlamıştı. Bahçe genişti; sebzeler sulanmalı, ağaçların dalları temizlenmeli, tavukların yemleri verilmeli, hatta eski samanlık bile düzenlenmeliydi. Ali tek başına çalışıyordu ve her hareketi yavaş ilerliyordu. Günün erken saatlerinde kuş sesleriyle birlikte çalışmak ona keyif verse de işlerin büyüklüğü karşısında zaman zaman umutsuzluk hissetmeye başladı. Ellerini ovuşturup derin bir nefes aldı ve “Belki de tek başıma her şeyi yapamam,” diye düşündü. Ama gururu buna izin vermiyordu. Tek başına her şeyi başarmak istiyordu. Saatler ilerledikçe yorulduğunu fark etti, taş taşımak, dalları onarmak ve sebzeleri toplamak tek başına çok zordu. Bir ara durup etrafa bakınca, yalnız çalışmanın sınırlarını ve zorluklarını tüm açıklığıyla gördü.
O sırada en yakın arkadaşı Mehmet bahçeye geldi. Elinde sepetler, yüzünde geniş bir gülümseme vardı. “Selam Ali! Yardım edeyim mi?” diye sordu. Ali önce biraz tereddüt etti, çünkü hep tek başına çalışmaya alışmıştı, ama sonra başını salladı: “Tamam, gel bakalım.” İkisi birlikte çalışmaya başladıklarında işler inanılmaz hızla ilerledi. Mehmet ağır taşları taşıyor, Ali ise sebzeleri topluyordu. Çalışırken birbirleriyle şakalaşıyor, komik anlar yaratıyorlardı. Ali, tek başına çalışırken yaşadığı zorlukların birlikte çalışınca nasıl kolaylaştığını fark etti. Günün sonunda bahçe temizlenmiş, sebzeler toplanmış ve tavuklar yemlenmişti. Ali, o an yaşadığı mutluluğu tarif etmekte zorlanıyordu; birlikte çalışmanın verdiği güç ve keyfi hissetmişti. Mehmet’e dönüp gülümseyerek, “İşte bunun farkı bu! Tek başıma bu kadar zor olurdu, ama seninle birlikte her şey ne kadar kolay oldu,” dedi.
Günler ilerledikçe Ali, okul ve köydeki etkinliklerde de aynı durumu yaşadı. Tek başına bir proje hazırlamaya kalktığında işlerin çok yavaş ilerlediğini, hatalar yaptığını gördü. Ama arkadaşlarıyla el ele verince her şey hem hızlı hem de daha düzgün oluyordu. Okul bahçesinde çadırlar kurarken, sınıf projesi hazırlarken veya köyde bir festivalde görev alırken, Ali her defasında aynı gerçeği gördü: Tek başına bir şey yapmak mümkün olsa da, birlikte çalışmak işleri hem kolaylaştırıyor hem de daha eğlenceli hâle getiriyordu. Festivalin sonunda köyün yaşlıları ve öğretmenleri, Ali ve arkadaşlarını övdü ve onlara, “Bir kişi ne kadar çalışkan olursa olsun, birlikte olanlar her zaman daha başarılıdır,” dediler. Ali artık biliyordu ki, bir elin nesi var, iki elin sesi var; birlikte çalışmak, hem işleri kolaylaştırıyor hem de başarıyı katlıyor, hem de dostlukları güçlendiriyordu.
Sonuçlar
